Roder Treffen in Veitshöchheim

 Brüt uch Bleamen

De Soann jieng åf iewer der Heeld

Iech wos a Känd

an ooß vüm Brüt nårBroik.

Mean Muetter

nam miech meat åft Feeld

niuch an der Schoik.

 

An de Wounert noime´sä miech meat

uch mät dem Wiugen

fear vün der Jemain,

doi spielt iech åinder den Hiugen

an der Mealem ün am Rain.

 

Am Hearwest noime´sä eus meat

mir zürpten ois der Bitt

vün de Weimern sieße Möst,

dreach der Kniicht

uch schwer ün viulle´Boaten

mir woiren når bekritt

wun mer nichan Foackel hoatten.

 

Am Aåren muesst iech dråi uch meat

bä´t Kauren schnieden

bamd de Koi uch ün

am Schåden ün de Wieden,

net feest jeneach, muesst

Woasser haulen mät dem Kreach.

 

Iech håt et schweer

mät Joarwen baunden,

liefen uch de Koi awiech

muesst iech se faunden.

 

Ich ziuch dråi uch zem Pleach

mät den Aussen når allain,

an  åkkert uch jeneach,

vüm Jröwen bäs feest åinder de Rain.

 

Üm Rain dåi bloiden dä wåld Rüsen,

åf der letzter Füür uch Goddalüsen,

dä åmzeåkkern deet det Horz mir wii,

åch Blemen, am wot siet ihr jewössen,

mocht ihr mir´t Laiwen früh?

 

Iech ziuch dråi oissen

ois dem Oldernhois, ois der Jemain,

an kwam når sålden wieder haimen,

vü´meaner Kändhait

taurft iech deu niuch draimen.

Mean aijån Würzeln

faunden iech am Jeboorestamd

an ar Jemain am olde´Såkselamd,

dä åmzeåkkern hün

iech lunghear aist verseakt,

 

åmzeåkkern, oiszereissen?

sållwest miech awiechzeschmeissen?

doot wer dot bedäden,

wer dot net dunnich viel zu schöd?

Niuch bekiennen iech

miech za Rööd.

 

Und wearden iech neu uch old,

an kam vüm Brüt dråi bold

når Broik niuch essen,

mean Kändhait kam

an weal iech net verjessen.

 

Sein uch mean Ålder lunghear düt

daunkber weal iech bleiwen,

far dä Bleamen uch far dot Brüt.

 

Mai 2000              Martin Hedrich

© Heimat­­orts­­gemeinschaft Rode e.V. 2017
Shale theme by Siteturner